
Artikelen › Dat gezeik met die dwergen…
|
|
Column › Dat gezeik met die dwergen…
|
|
Geplaatst op: 19-03-2007 12:44 / Auteur: Verus / 742 keer bekeken
|
“Dat gezeik met die dwergen moest nu maar eens afgelopen zijn.” “Glazen muiltjes? Kind, het is hartstikke koud buiten, trek jij maar mooi je laarzen aan.” “Rapunzel? Wat is dat voor kutnaam? We noemen der gewoon Liesbeth en ik wil er niks meer over horen.”
Als de moeders van sprookjesfiguren zich een beetje meer gedroegen als echte moeders, waren veel sprookjes heel anders verlopen. En dat had ik in ieder geval niet erg gevonden. Ik heb altijd al een hekel gehad aan sprookjes. Als kind vond ik Hans en Grietje al onwaarschijnlijke zeikkinderen. Ik was waarschijnlijk de enige vijfjarige die, telkens bij het horen van het sprookje, hoopte dat de heks geleerd had van der vorige fouten en het olijke duo deze keer op gruwelijke wijze zou villen, fileren en flamberen. Hoe vaak ik niet heb zitten hopen dat klein duimpje verpletterd zou worden door een vallende tak, gereduceerd tot een vetvlek op het korstmos. Of dat de gelaarsde kat is tegen een opmerkelijk valse Duitse herder aan zou lopen, om er vervolgens achter te komen dat het verdomd moeilijk rennen is in een paar vilten kaplaarzen.
Waarom ik zo’n hekel heb aan sprookjes? Om te beginnen het altijd en eeuwige maagdraaiende goede eind. Nee, snij die wolf maar open, dan kruipt oma wel even ongedeerd en niet gekreukeld naar buiten. Heb je op National Geographic Channel wel eens een wolf gezien die een prooi verslindt? Misschien dat je nog stukken oma terug kunt vinden… op verschillende plaatsen van het maagdarm kanaal. Al het andere lijkt me onrealistische goedpraterij.
Ook de gezapigheid van figuren die meespelen in sprookjes zijn mij een doorn in het oog. Als je een koe inruilt voor zeven bonen ben je wel de minst begaafde VMBO-er die ooit zuurstof omgezet heeft in CO2. Als je anatomisch correcte jonge knaapjes uit stukken hout snijdt, met de hoop dat ze echt tot leven komen, moest je maar een ernstig met een psychiater gaan praten. Nadat je al je Michael Jackson cd’s versnipperd hebt. Als je rijmpjes zingt tegen je badkamerspiegel, die je ook nog eens hoort terugpraten, is het niet geheel onverstandig om je alcoholinname op zijn minst te halveren.
Ik dacht altijd dat Goede Tijden Slechte Tijden de meest onwaarschijnlijk vergezochte verhaallijnen had, maar als je hoort vertellen over repelsteeltje lijkt mij dat de gebroeders Grimm er ook wat van konden. “Niemand weet, niemand weet dat ik Repelsteeltje heet.” Meid, zoek een hobby. Of nog beter, een vent!
Laten we dus gewoon afspreken dat we niet langer doorgaan met het doorgeven van dit soort onzin. We hebben nu toch Spongebob Squirepants, Kabouter Plop en Pokemon. Laten we sneeuwwitje en haar entourage dan in hemelsnaam met pensioen sturen. En misschien, over een aantal jaren, is dat gezeik met die dwergen dan ook daadwerkelijk afgelopen.
© 2005 Verus Demens
http:\www.mijncolumns.nl
|
|
|
|
|


Leden
|


Actieve topics
|


NP reacties
|


Linkpartners
|


Overige
|
|