 Artikelen › De magische grens
|
|
Column › De magische grens
|
|
Geplaatst op: 03-09-2005 20:22 / Auteur: wendy77 / 618 keer bekeken
|
Gisteren heb ik de magische leeftijd van 28 jaar bereikt. Jarenlang heb ik naar deze leeftijd toegeleefd omdat ik ooit eens op de televisie heb gehoord dat je op je 28e in de bloei van je leven bent en aan de top van je kunnen. Als ik me goed herinner werd dit verteld in een sportcontext, maar op een of andere manier is dit altijd bij me blijven hangen.
Mijn verjaardag begon al vroeg deze keer. Om 6 uur besloot onze jongste telg dat hij genoeg had geslapen. Manlief is uit bed gegaan om zijn melk te maken en kwam terug boven met een flesje en met twee cadeautjes. Hij feliciteerde me, maar hoewel ik vereerd en verbaasd was dat hij er deze keer wel aan had gedacht, hadden we geen zin om zo vroeg al een heel verhaal af te steken. Nadat we de kleine Colin terug in bed hadden gelegd, keken we elkaar even aan en besloten unaniem dat de cadeautjes nog maar even moesten wachten en dat we onze oogjes nog even dicht gingen doen.
Om kwart voor acht was het dan toch echt gedaan met slapen. De cadeautjes moesten worden uitgepakt en Amber had een tekening gemaakt. Het is bijna belachelijk hoe blij je als moeder kunt zijn met twee groene en drie blauwe strepen op een verfrommeld stukje papier.
Omdat Colin nog zo klein is, zag ik het nog niet zitten mijn verjaardag te vieren. Er zit dan toch al snel zo’n 30 man binnen. Dit bleek een goede beslissing. Lars had de dag vrij genomen en Amber was naar de opvang, dus hadden we heerlijk de tijd om samen een gebakje te eten en dit weg te spoelen met een kopje thee.
’s Avonds is er nog wel wat directe familie geweest, maar precies genoeg om zelf ook nog te kunnen kletsen met het bezoek wat toch voor jou is gekomen. Als je 30 man binnen hebt zitten, doe je heel de avond niks anders dan met koffie, gebak, bier, wijn, chips en toastjes lopen leuren. Voor wie doe je het eigenlijk. In ieder geval niet voor je eigen plezier.
Deze verjaardag is gevierd, zoals ik de dag dat ik op de top van mijn kunnen ben beland, altijd al had willen vieren. Voor de eerste keer sinds jaren heb ik echt kunnen genieten van mijn verjaardag. Maar wat nu? Nooit heb ik verder gedacht dan die magische grens. Nu ik hier ben aangekomen, kan dit maar een ding betekenen.Vanaf vandaag is de aftakeling begonnen……
|
|
|
|
|
Leden
|
Actieve topics
|
NP reacties
|
Linkpartners
|
Overige
|
|
03/02